Yazı Detayı
11 Nisan 2021 - Pazar 12:51
 
Zordur Kanser Hastası Yakını Olmak
Işık Şen Bilgi
Kemalpaşa Kültür ve Sanat Derneği Başkanı
 
 


Hele ki annenizin vücudunun belli bir bölgesindeki  kanser hücrelerinin  olduğunu  annenizin doktorundan ya da daha kötüsü annenizden öğrenmeniz başa gelebilecek en kotu olaydır. Öğrendiğiniz anda bin parçaya bölünüp yok olmak istersiniz. Yıllarca size destek olmuş  anne sizin desteğinize ihtiyaç duyar hale gelmiştir. Etrafınızda bu haberi aldıktan sonra sizi anladığını, her zaman yanınızda olacağını söyleyen insanlarla dolar ama yalnızsınızdır. Kimse sizi anlamaz. Size hayatı öğreten kadın bir şey daha öğretmiştir. Sırtınızda saplı bir hançerle yemek yediğinizi, uyumaya çalıştığınızı, işe gittiğinizi falan hayal edin, sırtınızdayken sohbet etmeye, kahkaha atmaya, moral olmaya çalıştığınızı ve  korktuğunuzu. öyle bir şey işte. 

Çok zordur çeken bilir sadece bir taraftan moral vermeye çalışırsın ama bir taraftan kendin moral verilmesi gereken bir duruma gelmişsindir. İnsana gerçek dostlarını gösteren bir süreçtir. Dost akraba pek kalmaz kimisi dayanamam der kimisi işim çok gelmek istiyorum olmadı der ama asıl neden; bir kanser hastasının birinci dereceden yakını olmak hele parası da yoksa tam bir ızdırap halidir. Kanser, parası olan için bile çaresizlikken, parası olmayan için çaresizliğin ne olduğunu tatmaya dahi fırsat vermeyen çok acı bir duygudur. Sabır, metanet, direnç, inanç ve güç ister. Dertten büyük dert vardır  ama  bunun zorluğu gerçekten tarifsizdir.

Tedavi aşaması çok zordur  kemoterapinin üçüncü günü en lanet günüdür. Devam eden günlerde  güzel saçları dökülür  annenizin saçlarını makine ile sıfır kestiğiniz anda başlar. İnsanın içi kan ağlar ama, sanatçıların da kafası kabak sana da yakıştı daha gür çıkacak yada şöyle uzun alımlı bir peruk alırız diye annenize destek olmanız gerekir mecbursunuzdur.

Canınız bildiğiniz insana ölümün ne kadar yakın durduğunu öğrenmektir aynı zamanda. Aslında ölüm o kadar yakın ki bize  inanamazsınız, inanmak istemezsiniz, yokmuş gibi davranırsınız ama aslında bilirsiniz, oradadır. 
Sadece yaşanan günleri uzatmaya çalışırsınız. ağlamaz hep gülersiniz. gülersiniz de gece oldu mu dolar gözleriniz, engel olamazsınız gözyaşlarınıza. O bir kere kanser olmuştur ama; kolunun ağrısından uyuyamayıp inlediği her gece, ya da göğüs olması gereken yerde o boşluğu her gördüğünüzde kahrolur siz bin kere kahrolursunuz. Nefes aldığı  ve orada olduğu sürece umutlar bağlarsın. Bazen de  sevdiğin için daha fazla acı çekmese bitse mi bu dersin sevdiğin için dayanamazsın acısına ölümünü düşünürsün bu en zorudur.  Bir taraftan da yanın da çektiği acıyı unutur da onunla bir gün daha birlikte olmayı istersin.

 Hastanelerde o kadar  perişan olmuşsundur ki bazen, her şeyi bir anda bırakıp hemşirelik okuluna yazılmayı düşünecek hale gelmişsindir. Gözleri dolar da bazen, hastasını birine emanet edip tuvalete koşar. bazen de doktorlar azarlar, ağlatır. Hastasının canı yandıkça onun da içi acır. Son evre kanser hastası yakınlarının psikolojisi sıklıkla derinden sarsılır. Sona yaklaştıkça aile içinde  krizler başlar, hastaların başında duran, onların bakımını üstlenen yakınlar, bir yandan hastayı bu krizlerden uzak tutmak, bir yandan hastanın psikolojisini korumak, bir yandan da günlük yaşamını sürdürmek (işe gitmek, varsa evliliğini sürdürmek, ev yaşamını/düzenini aksatmamak vb.) zorundadırlar. Sonuç bilinse de tutunmaktır  ota çöpe. 

 Ama sonuç aynıdır değişmez ve en az acı ise, kaybedildiğinde yaşanır. Acı  gün gün artar. Zaman her şeyin ilacıdır sözü  yalan olur. Her geçen gün bir kolunuz kırılmış gibi hissedersiniz. Sabah olunca telefonundan silemediğin numara Günaydın demek için arayacak yada eve gelirken markete uğra diyecek o ses hep kulağında kalır. Acısını unutmazsın içinde ancak seni yaşama bağlayan sebepler için yaşama tutunmak zorundasındır. Henüz vakit varken sevdiklerinle dolu dolu yaşamak istersin. Artık bilirsin ki ölüm bize çok yakın ve henüz vakit varken sevdiklerimizi mutlu etmek onlara ne kadar sevdiğimizi hissettirmek için acımıza sabrederiz. 

 Kanserden yakınlarını kaybetmiş birisi olarak hasta yakınklarının  bu zorlu süreçlerde neler yaşadıklarına değinmek istedim. Aslında Covit-19 dan  daha tehlikeli olan Kanser erken teşhiste hayat kurtarır. Düzenli olarak kontrollerinizi yaptırmayı ihmal etmeyin. 

KANSERDEN DEĞİL GEÇ KALMAKTAN KORKALIM.

 
Etiketler: Zordur, Kanser, Hastası, Yakını, Olmak,
Yorumlar
Haber Yazılımı